Japończycy praktykują tę terapię od 40 lat, w Polsce jest mało znana i rzadko stosowana, chociaż mamy do niej doskonałe warunki przyrodnicze. Terapia lasem, znana na świecie jako Shinrin Yoku, to skuteczne antidotum dla stresu, przepracowania, przebywania w rzeczywistości wirtualnej. Mechanizm działania kąpieli leśnych i skuteczność terapii lasem mają liczne potwierdzenia w wynikach badań naukowych. Zainteresowanych tym tematem zapraszamy do naszego bloga https://ambition.edu.pl/2022/07/11/czlowiek-w-miescie-zwierzeta-w-zoo/
Zanurzenie się w atmosferę lasu poprzez uaktywnienie wszystkich zmysłów, to prosty i tani sposób na przywrócenie równowagi organizmu, poprawę nie tylko samopoczucia, ale w szerokim rozumieniu zdrowia i co ważne, można to praktykować bez względu na porę roku. Większość osób uczestniczących w pierwszej kąpiel leśnej, deklaruje chęć udziału w następnych. Terapia lasem to cenny produkt turystyki zdrowotnej nastawionej na promocje zdrowia. Proste rozwiązania są najlepsze, dlaczego więc jest to mało popularna terapia?
Powodów jest kilka, a jednym z nich jest na pewno niewielka grupa przewodników kąpieli leśnych. Próbujemy to zmienić! Mamy za sobą pierwszy kurs lasoterapii, który obejmował 5 grup zagadnień:
- Wprowadzenie do prozdrowotnej praktyki kontaktu z naturą
- Techniki pracy terapeuty leśnego
- Znajomość regionu – rośliny leśne, dziedzictwo kulturowe
- Praktyka terapii lasem
- Bezpieczeństwo terapii w lesie
Kurs 60-godzinny, 72% stanowiły zajęcia praktyczne.
A w praktyce tak to wyglądało……
Poznawanie gatunków drzew, krzewów, roślin zielnych i grzybów (jadalnych i trujących) – to podstawowa wiedza, którą musi posiadać osoba prowadząca terapię w warunkach leśnych.



Warto też przenieść trochę lasu do domu.





Bezpieczeństwo – nauka udzielania pierwszej pomocy, zasady korzystania z lasu, zasady zachowania przy spotkaniach z dzikimi zwierzętami, załamaniu pogody, rozpalenie ogniska, budowa schronienia, opanowanie emocji grupy w sytuacji trudnej.







Czas na kąpiel leśną – najpierw planowanie trasy.

Orientacja w terenie.



Zaproszenia – uaktywnienie zmysłów dotyku, węchu, słuchu, wzroku, wspólne tworzenie obrazu z darów natury.






Chwila na indywidualne wyciszenie.

Układanie wiersza.


Na zakończenie „ceremonia herbaty”.



Wpatrz się głęboko, głęboko w przyrodę, a wtedy wszystko lepiej zrozumiesz (A. Einstein)
Dzika przyroda zawiera odpowiedzi na pytania, których człowiek nie nauczył się zadawać (N. Newhall)
